023-3030720
  • Gratis bezorging (NL) vanaf € 35,-
  • Vakkundig advies
  • Veilig betalen

Je clitoris: lekker belangrijk

Door Roseline Kustner, 13 oktober 2021
Deel blog:

De clitoris, je klit, je weet wel, is het énige orgaan dat genot, opwinding en bevrediging als énige functie heeft. En dat is a: heel fijn voor ons allemaal, en b: veelzeggend. Want in de natuur geldt: vorm volgt functie.

De natuur zit vol rariteiten, maar ze hebben altijd een doel. Kijk maar naar al die rete-weirde vissen in de diepzee. Daar zit er bijvoorbeeld eentje tussen die is uitgerust met een kop waaruit een hengeltje groeit met een lichtgevend frutseltje eraan, dat bedoeld is om nietsvermoedende andere rare diepzeevisjes naar zich toe te lokken. Want in de duisternis achter dat verlokkelijke hengeltje houdt zich een afschrikwekkende muil vol nare scherpe tandjes schuil, die het arme visje met één grote schrok verorbert. Vorm = rare wrede hengelvis, en functie = eten vangen. De natuur is dus eindeloos inventief, maar altijd functioneel – tot op het absurde af.

Dus, als je tussen al die rare vissen er eentje tegenkomt in het bezit van een orgaan dat uitsluitend bedoeld is om het dier in kwestie (homo sapiens femina awesominensis) van genot te voorzien, mag je er van uitgaan dat die functie hartstikke belangrijk is.

Enter: De Clitoris.

De klit. Je kahh-lit. Een orgaantje dat een langzame historische opmars maakte in de gestalte van achtereenvolgens een mythe (“de clitoris bestaat helemaal niet”), naar een nutteloos aanhangsel (“er zit hier iets dat geen functie heeft, dus laten we het collectief negeren.” “We kunnen ‘m ook wegsnijden?” “Ja is goed.”), tot een eerste ontdekking van de echte functie (“oh shit, dit ding lijkt wél een functie te hebben….mijn Gód wat zondig!! Laten we dit collectief héél hard negeren”).

Vervolgens braken dan eindelijk de sixties aan, en begon De Klit aan haar moeizame klim uit de taboesfeer. Ironisch genoeg begon haar debuut in het collectieve seksuele bewustzijn  met haar algehele kwijt-zijn.

*Allen kijken ingespannen met toegeknepen ogen*

“Dit dingetje hier?”

“Waar?”

“Ja volgens mij is het dat kleine gladde wriemeltje onder dat rimpelige soort van hoedje daar.”

“Neeee, toch?”

“Jawel! Dat is ‘m. Dat is ‘m toch?”

*duwt voorzichtig een paar keer op vermoedelijke klit*

“Oh, wát?! Ze wordt groter!!”

*Allen deinzen ongelovig achteruit*

De ijsberg

Toen iedereen haar uiteindelijk gevonden had, ging De Klit haar ijsberg-tijdperk in. We ontdekten dat het kleine onschuldige zwelpareltje dat daar zo bevallig tussen de weelderige bloemblaadjes ligt, niet de volledige klit is. De clitoris is in werkelijkheid een veel groter orgaan, dat bestaat uit een vierdelig gevorkt zwellichaam dat zich over de volledige lengte van de vulva uitstrekt en zich om de vagina-ingang heen vouwt. Alleen het topje van de clitoris is in de vulva zichtbaar (vandaar de ijsberg-metafoor). Wat een ontdekking!

De G-spot is onderdeel van je klit

Ongeveer in dezelfde tijd verscheen de G-spot ten tonele. De G-spot (genoemd naar haar ontdekker meneer (!) Ernst Grafenberg) is een plekje aan de binnenkant van je vagina aan de buikzijde, dat bij de meeste vaginabezitters wat ribbelig is. De G-spot had lange tijd een nogal mystieke reputatie, omdat het niet echt duidelijk was waarom veel vrouwen er zo ongelooflijk lekker op gingen. Sinds de 90’s weten we echter dat ook de G-spot onderdeel is van het zachte inwendige zwellichaam van de clitoris! Het zwellichaam achter de G-spot is embryologisch ontstaan uit hetzelfde mesenchymale weefsel (dat is een bepaalde oerweefsellaag in een zich ontwikkelend embryootje) waar ook de zwellichamen van de penis bij de man uit ontstaan. (Hoang NM, 1991) Wat allemaal dus verklaart hoe vrouwen soms door alleen penetratie klaar kunnen komen of hoe diepe vaginale orgasmes tot stand kunnen komen.

Lust: lekker belangrijk!

Als je het een beetje leuk aanpakt met je vaginabezittende liefdespartner, en ze je inmiddels vrij dwingend aankijkt met een bepaalde ik-wil-echt-heel-erg-graag-NU-een-beschuitje-met-je-eten-blik, raakt de gehele clitoris gevuld met bloed en zwelt ze op tot een soort kussentje. (Een eh, stootkussentje, ja.) Daardoor is penetratie gemakkelijk mogelijk, voelt dat als het goed is ook best lekker aan, en kun je ook prima losgaan zonder schade op te lopen aan je vulva of vagina.

Een goed aangezwengelde ik-heb-vet-veel-zin-clitoris is dus enorm belangrijk voor een gezonde en (ook technisch) geslaagde vrijpartij.

Keihard Orgasmeren

Naast bovenstaande fijne stootkussentjesfunctie is het andere superleuke levensdoel van De Klit natuurlijk het faciliteren van het vermogen tot Keihard Orgasmeren. (Ja dat is wél Nederlands.) Ik ken persoonlijk niemand die niet een klein beetje leeft voor een keigoed orgasme. Toch?

Het einde van het geen-zin-toch-seks-tijdperk

Hoewel penisbezitters zich op hun orgasme kunnen beroepen vanuit de pure biologische noodzaak om hun zaadjes te kunnen uitwerpen, is het kreunende bedgebed van vrouwen eigenlijk altijd beschouwd als “leuk” – maar niet noodzakelijk – bijverschijnsel van de goddelijke beplantingscyclus. En die onwetendheid heeft, kijkend naar de geschiedenis, vrouwen in het beste geval weinig plezier opgeleverd. En in het slechtste geval geleid tot het geen-zin-toch-seks-tijdperk van systematische verkrachting en uitbuiting. Het werd vroeger immers over het algemeen weinig relevant geacht of een vrouw wel opgewonden was of wel een kind wilde: ook tegen haar wil kan een vrouw immers zwanger raken – een praktijk die gedurende een groot deel van onze menselijke geschiedenis standaard gemeengoed was (en helaas soms nog steeds is). Zowel binnen huwelijken als daarbuiten. Dufaq. Bovendien blijkt de veronderstelling dat vrouwelijke lust irrelevant is onjuist: vrouwelijke seksuele opwinding draagt wel degelijk bij aan de bevruchting.

En wel als volgt:

Een enthousiaste vagina is lief voor sperma

Als alle erotische inspanningen het juiste knopje zo’n beetje hebben ingedrukt en de vaginabezitter (M/V) in kwestie de controle over haar beschaafde zelf zo’n beetje begint te verliezen, raken haar vulva en vagina sterker doorbloed, waardoor de zuurstofspanning op het vaginale slijmvlies sterk toeneemt. De glibberige sapjes die daar vervolgens worden aangemaakt om de boel lekker soepeltjes te laten verlopen, bevatten alkaliserende stofjes die het van nature wat zure vagina-milieu wat neutraler maken. Dat doet ze speciaal voor de spermatozoïden, die niet zo goed tegen die zure omgeving bestand zijn en zich veel beter kunnen voortbewegen in een minder zuur zwembaantje. Galant van haar, niet? Op die manier speelt clitorale stimulatie en de seksuele opwinding van de vrouwelijke liefdespartner een grote rol bij de vruchtbaarheid. (Levin, 2020; Hoang et al., 1991) En omgedraaid: vrijen zonder opwinding leidt niet alleen tot schade, maar vermindert ook de kans op zwangerschap.

Het vrouwelijk orgasme zuigt – of toch niet?

Als een vrouw een orgasme krijgt, trekt de baarmoeder zich ritmisch samen in haar ontlading. Lang was het idee dat dat samentrekken een soort zuig-effect veroorzaakte waardoor sperma mee naar binnen werd “geloodst”. Met deze “techniek” zou de functie van het vrouwelijke orgasme biologisch onderbouwd worden. Een evaluatie van het beschikbare wetenschappelijke onderzoek naar dit fenomeen laat echter zien dat het allerminst bewezen is dat deze theorie klopt. Want: bij seksuele opwinding vergroot de vaginaholte zich en komt de baarmoeder wat meer rechtop te liggen – een fenomeen dat ze in het Engels “vaginal tenting” noemen. Je zet dus letterlijk je tentje voor hem op. (Dat hadden ze misschien een elegantere naam kunnen geven?). Door die vaginale verruiming wordt de afstand tot de baarmoedermond voor spermatozoïden juist vergroot, en de opname van sperma in de baarmoeder dus juist vertraagd.

Kreukelige spermaatjes

Dat vertragen van de passage blijkt nodig te zijn, omdat spermatozoïden even de tijd nodig hebben om te “decoaguleren”. Dat wil zeggen: ze moeten eerst even ontklonteren, uit de kreukels komen en hun staartjes strekken, vóórdat ze effectief kunnen zwemmen. (Levin, 2002) Het dumpen van een grote hoeveelheid sperma met een te kleine ruimte, geeft een opstopping van nog niet-zwemklaar sperma in de baarmoeder en eileiders. Dit geeft weer kans op polyspermie (= bevruchting van de eicel met meer dan één zaadcel), wat dus leidt tot een “rare” samenstelling van genetisch materiaal, met in de meeste gevallen een miskraam tot gevolg. Teveel sperma kan bovendien schadelijk zijn voor de eicel omdat spermacellen enzymen afgeven – onder andere hyaluronzuur (wat trouwens heel goed is voor je huid, ik zeg het maar even hè?) – die in overmaat de eicel kunnen schaden. (Levin, 2011)

Na het hele feestje, als alle opwinding is weggeëbd tot een – hopelijk – dromerig roesje, worden de aanwezige rondzwemmende spermacelletjes door peristaltische bewegingen van het gladde spierweefsel in de baarmoeder en eileiders actief door het vrouwelijk lichaam naar de eicel toe geloodst. (Levin, 2002)

sperma

De mythe van het macho-sperma

In mijn tijd (1986) leerden we op school nog dat de snelste spermacel “de winnaar” was omdat híj de uitverkorene was die de eicel bevruchtte. Inmiddels is duidelijk dat het echt even anders werkt: in werkelijkheid vertraagt het vrouwelijk lichaam de sperma-opname om de zaadcellen de tijd te geven om zich goed te kunnen ontplooien. Vervolgens zwemt er een groepje spermacellen collectief naar de eicel, en worden ze daarbij actief geholpen door de loodsende bewegingen van de baarmoeder en eileiders. Aangekomen bij de eicel, bedekken ze met z’n allen haar gehele oppervlakte. Pas dán laat de eicel één spermacel binnen en vindt de bevruchting plaats. (Je zou – heel bevooroordeeld – zelfs kunnen zeggen dat de eicel “kiest”!)

Een nieuw model voor de bevruchting

Dat gezegd hebbende, trekke men dan nu even een lekker onwetenschappelijk lijntje naar deze oude opvattingen en de evolutie van ons cultureel-maatschappelijk vrouwbeeld: vroeger dachten we dat bevruchting plaats vond door de vrouw zo vol mogelijk te proppen met sperma, waarna de snelste zaadcel onder hevige concurrentie de winnaar werd van de “race”. Oftewel: de man was dominant en bepaalde de uitkomst en de vrouw wachtte passief af wat haar werd “toebedeeld”.

Inmiddels weten we dat de metamorfose van de vrouwelijke fysiologie onder invloed van seksuele extase (nat worden, alkalischer worden, sperma-opname vertragen, actief sperma naar de eileider loodsen, pas een spermacel tot bevruchting toelaten als iedereen is gearriveerd) een hoofdrol speelt bij het ontstaan van nieuw leven. De rol van de vrouw is dus geenszins passief of aangestuurd door een sterk directieve mannelijke beweging. De bevruchting blijkt een proces van een evenwichtige, afgestemde samenwerking tussen de mannelijke en vrouwelijke pool. Ja, heeft u ‘m? Nu wij nog.

Klaarkomen: ook best lekker belangrijk

Ohh jaaaaaaaazeker. Want dit is wat er gebeurt als je komt:

Je hartslag verhoogt, je ademhaling versnelt, je bloeddruk gaat omhoog, de zuurstofverzadiging in je lichaam neemt toe en dit alles ontlaadt zich in de Big Ooooohhhh: spiergroepen in je buik en geslachtsorganen (en soms ook in de rest van je lijf) trekken zich ritmisch en ongecontroleerd samen. Ondertussen is je beschaafde zelf even een fris blokje om, terwijl je hersenen overuren draaien om een stortvloed aan hormonen en neurotransmitters je lijf door te jagen. Endorfinen, een soort morfine-van-het-huis, verhogen je pijngrens en geven je dat euforische geluksgevoel. Tegelijkertijd werken ze kalmerend en laten ze je lekker in je velletje zitten. Je dopamine, een neurotransmitter die je een gevoel geeft van plezier, verlangen, motivatie en beloning, gaat skyhigh en is mede verantwoordelijk voor het verslavende nog-een-keer-nog-een-keer-nog-een-keer-effect dat seks kan hebben. Ook je oxytocine tiert welig, waardoor je helemaal op kunt gaan in gevoelens van liefde en verbondenheid. Oxytocine is een hormoon dat vrijkomt door knuffelen en aanraking en een grote rol speelt in de hechting tussen partners. Prolactine tot slot geeft je een intens gevoel van bevrediging na de climax. Prolactine kan sommige mensen (vooral vrouwen) ook huilerig maken, trouwens.

Na het klaarkomen vertraagt je hersenactiviteit zich juist, waardoor je je rustiger en slaperiger gaat voelen.

Kortom: klaarkomen is best leuk.

…maar het hóeft niet

Nee. Het hoeft niet. Het is geen must, geen verplichting, geen noodzaak. Er zijn vrouwen die geen biet geven om een orgasme: ook prima. Er is niets mis met je! Maar: lukt het je niet om een orgasme te ervaren en zou je dat wél graag willen? Of is je libido lager dan je van jezelf kent? Lees je in, en ga op ontdekkingstocht. Ik wens je veel plezier, ongedwongenheid en bekrachtiging op je pad.

Vooruit met de klit: houd je poeni gezond

Het aloude adagium “use it or lose it” (of, in goed Hollandsch: “rust roest”) is ook op je poeni van toepassing. Hoe beter de microdoorbloeding van je vulva en vaginale weefsels, hoe gezonder alles blijft. Vaginale droogte, atrofie van het vaginale slijmvlies, verlies van gevoeligheid, een kwetsbare vaginale flora, (wrijvings)pijn en andere vaginale klachten kunnen sterk verbeteren door de boel regelmatig eens goed te laten glimlachen daar beneden.

Zeker tijdens de menopauze, waarin veel vrouwen veranderingen aan hun vaginale slijmvlies ervaren, is een regelmatig rondje gezellligdoen (solo, duo, legio, whatever floats your boat) vaak heel helend. Door seksuele opwinding gaat er namelijk veel bloed, aandacht en energie naar je geslachtorganen, waardoor de aan- en afvoer van voedingsstoffen en afvalstoffen van en naar je cellen optimaal blijft. Zo blijven je slijmvliezen en klieren goed gevoed, doorbloed en wakker. (Dit geldt overigens voor je gehele lichaam en welzijn: zorg voor stevige lichaamsbeweging, diepe ademhaling, plezier, levenslust!) Zo wordt ook je poeni gezond ouder en onderhoud je gezonde slijmvliezen en een gezonde vaginale microflora. Dus: glijmiddel in de aanslag en hop met die boontjes!

Join the revolution!

Het in ere herstellen van de vrouwelijke lust is onderdeel van het terugeisen van de waardigheid en heelheid van onze vrouwelijke seksualiteit. En dat is nog steeds hard nodig. In 2017 schreef ik een blog over gezondheidsklachten aan je vagina. Sindsdien worden we wekelijks overstelpt met vragen van vrouwen uit het hele land over hun vulva’s en vagina’s en hebben we velen met onze adviezen mogen bijstaan bij hun herstelproces. We hoorden de verhalen van honderden vrouwen over hun poeni’s en seksuele ervaringen, en kwamen zo tot de ontdekking dat het bij de meeste vrouwen prima in orde is met het bewustzijn rondom hun eigen seksualiteit.

Tegelijkertijd ontdekten we echter dat er bij veel vrouwen nog steeds onwetendheid en schaamte heerst. Er zijn nog steeds vrouwen die toelaten dat ze gepenetreerd worden als ze niet nat (genoeg) zijn (omdat ze niet aan durven geven wat ze nodig hebben), er zijn nog steeds vrouwen die toch instemmen met een vorm van seks die ze niet fijn vinden, er zijn nog steeds vrouwen die uit schaamte nog nooit een orgasme hebben ervaren terwijl ze dat wel graag zouden willen, er zijn nog steeds vrouwen die niet durven te masturberen omdat ze zijn opgevoed met het idee dat dat zondig is, er zijn nog steeds vrouwen die denken dat afscheiding vies is, er zijn nog steeds vrouwen die nog nooit naar hun eigen vulva hebben gekeken of hun eigen clitoris of G-spot niet kennen, er zijn nog steeds vrouwen die zich schamen voor hun menstruatie, er zijn nog steeds vrouwen die denken dat hun vulva “afwijkend” is (omdat een gezonde, normale vulva in haar natuurlijke, ongemanipuleerde staat meestal een vrij rommelig ding is, dat er meestal heel anders uitziet dan de pornopoezen in pornofilmpjes), en er zijn nog steeds vrouwen die zich schamen voor hun eigen lustgevoelens of zich “hoerig” voelen over hun seksuele verlangens.

Er is dus nog genoeg te doen: genoeg blogs om te schrijven, genoeg gesprekken om te voeren, genoeg podcasts om rond te bazuinen, genoeg ruimte om in te nemen.

Doe je mee aan de revolutie? Misschien zijn onderstaande boekentips en podcasts iets voor je. Heb je vragen over de gezondheid van je poeni? Bel naar ons gratis telefonisch spreekuur.

Verder lezen?

Podcasts

Youtube

Sekszusjes

Referenties:

  • Levin RJ. The Clitoris-An Appraisal of its Reproductive Function During the Fertile Years: Why Was It, and Still Is, Overlooked in Accounts of Female Sexual Arousal. Clin Anat. 2020 Jan;33(1):136-145. doi: 10.1002/ca.23498. Epub 2019 Nov 5. PMID: 31691374.
  • Hoang NM, Smadja A, Hervé de Sigalony JP. Réalité et utilité du fascia de Halban [The reality and usefulness of Halban’s fascia]. J Gynecol Obstet Biol Reprod (Paris). 1991;20(1):51-9. French. PMID: 2019719.
  • Levin RJ. Can the controversy about the putative role of the human female orgasm in sperm transport be settled with our current physiological knowledge of coitus? J Sex Med. 2011 Jun;8(6):1566-78. doi: 10.1111/j.1743-6109.2010.02162.x. Epub 2011 Jan 6. PMID: 21210957.
  • Levin RJ. The physiology of sexual arousal in the human female: a recreational and procreational synthesis. Arch Sex Behav. 2002 Oct;31(5):405-11. doi: 10.1023/a:1019836007416. PMID: 12238607.
  • Wagner G, Levin R. Oxygen tension of the vaginal surface during sexual stimulation in the human. Fertil Steril. 1978 Jul;30(1):50-3. doi: 10.1016/s0015-0282(16)43395-9. PMID: 581075.
  • Huynh HK, Willemsen AT, Holstege G. Female orgasm but not male ejaculation activates the pituitary. A PET-neuro-imaging study. Neuroimage. 2013 Aug 1;76:178-82. doi: 10.1016/j.neuroimage.2013.03.012. Epub 2013 Mar 21. PMID: 23523775.
Deel blog:

7 reacties

  1. Susanne schreef:

    Ik ben weer een stukje wijzer ( dacht nog steeds dat de macho spermacel gewonnen zou hebben bij de bevruchting;). En wat is dit op een heerlijke manier geschreven. Leest makkelijk weg en love de humor!!

  2. Ineke schreef:

    Wat een ontzettend leuk artikel. Bravo!

  3. Veroni schreef:

    Wat heerlijk geschreven, leuke humor op toch een onderwerp wat nog (een beetje) in de taboe sfeer zit en goede onderbouwde informatie. Top!

  4. Astrid schreef:

    Sodemieters wat een fántástisch geschreven stuk! Echt super gedaan Roseline!
    Zeer informatief en heel humoristisch. Maar ook met respect en liefde.
    Warme groet, Astrid.

Reactie plaatsen